Porady eksperta

Mieszaniny opryskowe - co warto wiedzieć

Wzrost intensywności zabiegów agrotechnicznych przeprowadzanych na plantacjach wymaga od producentów rolnych poszukiwania rozwiązań, które w sposób optymalny pozwolą wykorzystać każdy „wjazd” na pole. Jednym z najczęściej stosowanych zabiegów optymalizujących stosowanie środków ochrony roślin jest ich łączne stosowanie w mieszaninie opryskowej, czyli tzw. „tank mix”, które pozwala podczas jednego przejazdu wykonać dwa lub więcej zabiegów.

Zastosowanie mieszaniny opryskowej to z jednej strony zysk czasu, związany z mniejszą ilością wjazdów na pole, co przekłada się również na rozkład pracy w gospodarstwie, ale także mniejsze negatywnie odziaływanie na glebę – nieuzasadniony wzrost liczby przejazdów może powodować jej nadmierne zagęszczenie i zniszczenie struktury gruzełkowatej. Zastosowanie „tank mix” daje możliwość wykorzystania krótkiego optimum temperaturowego przez co zabieg będzie jeszcze bardziej efektywny. Jako argument za stosowaniem mieszanin opryskowych przemawia również fakt zbieżnego terminu wykonywania poszczególnych zabiegów np. ochrony fungicydowej i nawożenia dolistnego. Mieszanie środków ochrony roślin pomiędzy poszczególnymi grupami oraz z nawozami dolistnymi jest powszechne. O ile bardzo często w rekomendacjach łącznego stosowania można znaleźć informacje zalecające wspólną aplikację fungicydów, instektycydów i nawozów dolistnych  to sporządzanie „tank mix” zawierającego herbicyd i nawóz dolistny jest mniej popularne.

Pomimo wielu racjonalnych argumentów przemawiających za stosowaniem „tank mix” trzeba pamiętać o tym, że sprawdzone i przebadane połączenia agrochemikaliów mogą w wyniku negatywnego zbiegu okoliczności przynieść niepożądane efekty – brak skuteczności czy też trudności w wykonaniu zabiegu, a w skrajnych przypadkach mogą powodować uszkodzenia roślin uprawnych. Dlatego decydując się na stosowanie mieszaniny opryskowej powinno się to robić z szczególną dbałością i dużą ostrożnością.

Przed zastosowaniem mieszaniny opryskowej wykonywanej pierwszy raz w gospodarstwie zalecane jest przeprowadzenie próby jej mieszalności w małej objętości np., 5 czy 10 l. Na przykład jeżeli pestycyd jest zarejestrowany w dawce 1l/ha to na 5l wody należy odmierzyć go 25 ml – pomocna do tego może okazać się strzykawka, zdecydowanie trudniej odmierzyć formy stałe środków ochrony roślin i nawozów. Kolejność dodawania poszczególnych składników mieszaniny powinna być taka sama jak w przypadku przygotowania „tank mix”. Takie działanie pozwoli stwierdzić czy dodawanie poszczególnych komponentów nie wpłynie negatywnie na właściwości fizyczne cieczy opryskowej – pojawienie się „kłaczków”, wytrącania osadów, szybkiego rozwarstwiania emulsji. Niestety nie zbadamy wpływu takiej mieszaniny na roślinę uprawną.

Podpowiedź dotyczącą możliwości łącznego stosowania środków ochrony roślin ze sobą oraz z nawozami dolistnymi możemy uzyskać od doradcy obsługującego gospodarstwo, w sklepie, w którym się zaopatrujemy czy też z etykiety stosowania środka ochrony roślin. Na etykiecie stosowania możemy znaleźć również informację dotyczącą przeciwskazań w łączeniu określonych produktów.

Przygotowanie mieszaniny opryskowej powinno być wykonane krótko przed planowanym zabiegiem, ponieważ procesy fizykochemiczne zachodzące w przetrzymywanej ponad minimalną konieczność cieczy mogą negatywnie wpłynąć na skuteczność zabiegu czy nawet ograniczyć techniczną możliwość jego wykonania. Ważne jest też dodawania odpowiednich komponentów „tank mix” we właściwej kolejności oraz przy włączonym mieszadle hydraulicznym. Sporządzanie mieszaniny opryskowej przedstawia poniższe 9 kroków

Mieszaniny opryskowe
Podczas przygotowywania „tank mix” z udziałem nawozów mineralnych należy pamiętać o ich wpływie na temperaturę roztworu. Dodatek siarczanu magnezu podnosi temperaturę co w przypadku użycia do zabiegu wody studziennej czy wodociągowej, która jest znacznie poniżej temperatury otoczenia jest zjawiskiem pożądanym. Z kolei dodatek mocznika powoduje obniżenie temperatury – jest to często efekt negatywny. W takiej sytuacji zalecane jest odczekanie aż temperatura wody podniesie się.

Z jednej strony „tank mix” daje możliwość połączenia środków ochrony roślin z różnych grup chemicznych z równoczesnym wykonaniem nawożenia dolistnego, a z drugiej umożliwia rozszerzenie spektrum zwalczanych agrofagów.

„Tank mix” – regulacja zachwaszczenia

Jednym z najczęściej rekomendowanych sposobów regulacji zachwaszczenia jest łączenie ze sobą kilku produktów zawierających różne substancje aktywne w celu zwalczania możliwie szerokiego spektrum chwastów. Należy pamiętać o tym, że celem takiego działania powinno być uzyskanie spektrum zwalczanych chwastów, które nie gwarantuje nam żaden dostępny produkt. W skład typowej mieszaniny opryskowej  stosowanej do zwalczania chwastów wchodzą produkty zawierające substancję „miotłobójczą” oraz komponenty zwalczające chwasty dwuliścienne. W okresie jesiennym bardzo popularnym partnerem do mieszanin opryskowych jest substancja aktywna chlorotoluron (np. zawarta w herbicydzie Opal 500 SC), która bardzo dobrze uzupełnia działanie innych substancji dedykowanych do zwalczania chwastów dwuliściennych. Z kolei w okresie wiosennym do zwalczania miotły zbożowej możemy wykorzystać obok chlorotoluronu również inne substancje aktywne takie jak  np. pinoksaden, fenoksaprop – p etylu, sulfosulfuron. Kolejnym bardzo dobrym przykładem substancji aktywnej stosowanej powszechnie jako partner do mieszanin opryskowych jest fluroksypyr jej zaleta jest bardzo wysoka skuteczność w stosunku do przytulii czepnej. Produkty zawierające tę substancję aktywną w okresie wiosennym mogą być łączone z produktami zawierającymi substancje z grupy sulfymoczników (np. z tribenuronem metylu) lub regulatorów wzrostu.

Mieszanina opryskowa w walce z chorobami

O ile zabieg herbicydowy w sezonie wegetacyjnym rośliny uprawnej zwykle wykonujemy raz, w określonych przypadkach maksymalnie dwa razy to zwalczanie chorób w roślinach uprawnych wykonujemy zwykle więcej niż 2 razy. Dlatego niezbędne jest przyjęcie strategii w walce z chorobami i wcześniejsze zaplanowanie programów ochrony, które należy weryfikować na bieżąco w zależności od zdrowotności plantacji. W celu rozszerzenie spektrum zwalczanych chorób i wprowadzenia kolejnego mechanizmu działania bardzo często zasadne jest zamiast stosowania pełnej dawki produktu solo, zmniejszenie jego dawki i połączenie z innymi produktami zawierającymi substancje aktywne z różnych grup chemicznych. W przypadku zabiegów fungicydowych w uprawach zbóż i rzepaku najbardziej popularną substancją aktywną w mieszaninach opryskowych jest tebukonazol. W praktyce rolniczej najczęściej stosowany jest łącznie z chlorotalonilem, azoksystrobiną, prochlorazem, tiofantem metylu, innymi triazolami oraz w zależności od potrzeb z innymi substancjami z różnych grup chemicznych.

wstecz