Porady eksperta

Tarcza Łan Extra 250 EW - zwalczanie chorób grzybowych w rzepaku

Agrotechnika rzepaku ozimego w jesienią jest bardzo pracochłonna – niezbędny jest ciągły monitoring plantacji pod kątem występowania agrofagów – chwastów, szkodników i chorób. O ile chwasty mogły zostać już zwalczone zabiegiem doglebowym, to z presją chorób i szkodników plantatorzy rzepaku muszą walczyć całą jesień.  

Do najważniejszych chorób występujących w rzepaku ozimym należy zaliczyć czerń krzyżowych i suchą zgniliznę kapustnych. Próg ekonomicznej szkodliwości dla tych chorób wynosi odpowiednio 20-30% i 10-20% liczby roślin porażonych. Znaczne porażenie roślin tymi chorobami ogranicza powierzchnię asymilacyjną, a tym samym osłabia ogólną kondycję roślin. Rzepak ozimy wydatkuje energię na walkę z chorobą a nie na rozbudowę części nadziemnej i podziemnej. Rośliny wchodzą w okres zimowego spoczynku z mniejszą ilością liści i płytszym systemem korzeniowym, co powoduje że są bardziej narażone na wymarznięcia oraz mają mniejszy potencjał do wzrostu po wznowieniu wegetacji. W celu ochrony fungicydowej rzepaku ozimego zalecamy wykonanie zabiegu preparatem Tarcza Łan Extra 250 EW. Produkt został opracowany od początku do końca w laboratoriach Ciech Sarzyna, co pozwoliło na dodanie do niego odpowiednich koformulantów, które gwarantują wysoką jakość formulacji EW. Zapewniają optymalne „rozmycie” kropli cieczy opryskowej na powierzchni traktowanej rośliny oraz szybkie wnikanie substancji aktywnej do wnętrza rośliny. Substancja aktywna przemieszczająca się w rzepaku zaczyna działać zapobiegawczo, a w miejscach infekcji w zależności od jej zaawansowania działa leczniczo lub wyniszczająco.  Właściwy dobór koformulantów zastosowanych w fazie projektowania Tarczy Łan Extra 250 EW został potwierdzony wysoką skutecznością w ograniczaniu presji chorób rzepaku ozimego podczas badań rejestracyjnych produktu prowadzonych w akredytowanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi jednostkach.

Jesienny zabieg fungicydowy powinien pełnić trzy funkcje – pierwsza to ograniczenie presji chorób, druga równie ważna to wpływ na pokrój roślin – tzw. „skrócenie rzepaku” oraz trzecia to wpływ na zimotrwałość uprawy rzepaku.  Regulacja pokroju rośliny zapewnia czasowe ograniczenie wzrostu łodygi - pąk wierzchołkowy znajduje się nisko nad glebą i jest otoczony przez liście. Zgrubieniu ulega również szyjka korzeniowa oraz intensywniej rozwija się system korzeniowy.  Nieprawidłowo skrócone rośliny rzepaku ozimego mają wysoko wyniesiony pąk wierzchołkowy,  a takie rośliny są zdecydowanie bardziej narażone na uszkodzenia podczas zimy lub nawet na całkowite wymarznięcie.

Jesienne zwalczanie czerni krzyżowych i suchej zgnilizny kapustnych jest bardzo ważne, ponieważ porażone rośliny, które przezimują będą stanowiły źródło infekcji dla innych roślin rzepaku  wiosną.

wstecz

Potrzebujesz
porady specjalisty?

Skontaktuj się z nami

Tel. 515 078 882