Porady eksperta

Zabieg na opadanie płatka w rzepaku ozimym – na co zwrócić uwagę, jakie produkty stosować

Rzepak ozimy jest w naszym kraju bardzo ważną uprawą. Areał na którym rolnicy dokonują jesiennych zasiewów rzepaku jest od kilku lat stabilny i wynosi ok 850 tys. ha. Uprawa rzepaku ozimego jest zadaniem dość trudnym i wymagającym szczególnej uwagi. Każdego sezonu rolnicy zmagają się z problemem zagrożenia ze strony patogenów, które atakują rośliny już od początku wegetacji jesiennej oraz wiosną niemal do samego zbioru. Chronimy go zabiegami zabezpieczającymi przed chwastami, szkodnikami oraz przed chorobami powodowanymi przez grzyby.

Kluczowym zabiegiem w ochronie fungicydowej rzepaku jest zabezpieczenie go w momencie jego kwitnienia aż do opadania płatków (BBCH 60-69). W tym czasie  duże zagrożenie stanowią grzyby wywołujące następujące choroby: zgnilizna twardzikowa (Sclerotinia sclerotiorum), czerń krzyżowych (Alternaria spp.) oraz szara pleśń (Botryotinia fuckeliana ). Zaniechanie wykonania zabiegu przed tymi patogenami  prowadzi do przedwczesnego otwierania się dojrzewających łuszczyn i osypywania nasion, co powoduje nie tylko straty w plonie, ale również utrudniony zbiór i pogorszenie parametrów jakościowych nasion takich jak zaolejenie, masa tysiąca nasion.

W ochronie fungicydowej rzepaku okres kwitnienia staje się najistotniejszym, ponieważ opadające płatki kwiatowe stają się pożywką dla grzybów. Płatki te trafiają w rozwidlenia łodyg rzepaku lub u nasady liści, gdzie występuje wysoka wilgotność czyli bardzo dobre warunki dla rozwoju grzybów. W czasie opadania płatków kwiatowych rzepak jest już wysoki i dobrze zbudowany więc łan jest mało przewiewny, a co za tym idzie utrzymuje się dłużej woda a do tego dochodzi wilgoć. Należy pamiętać również, że na roślinach, mimo zabiegów insektycydowych pozostają uszkodzenia po szkodnikach. To dodatkowo stwarza możliwości dla rozwoju zarodników grzybów takich jak zgnilizna twardzikowa (Sclerotinia sclerotiorum). Po infekcji spowodowanej przez ten patogen  napełnienie nasion nie będzie prawidłowe i doprowadzić może do przedwczesnego pękania łuszczyn. Straty plonu bywają bardzo znaczące, szacuje się że mogą osiągnąć poziom 30%. W związku z tak dużym zagrożeniem niezbędnym jest wykonanie popularnego zabiegu zwanego potocznie „na opadanie płatka”.

Do ochrony przed patogenami można zastosować znane i sprawdzone substancje aktywne:

  • Tarcza® Łan Extra 250 EW która zawiera 250 g/l substancji aktywnej tebukonazol z grupy triazoli, którą stosujemy wiosną od fazy żółtego pąka do fazy opadania pierwszych płatków kwiatowych (BBCH 59-65) w dawce 1,0 – 1,25 l/ha w celu ograniczenia występowania chrób: czerń krzyżowych, zgnilizna twardzikowa.  Jest to fungicyd o działaniu układowym do stosowania zapobiegawczego lub interwencyjnego z chwilą pojawienia się pierwszych objawów choroby.

 

  • Azoksar® 250 SC który zawiera 250 g/l substancji aktywnej azoksystrobina z grupy strobiluryn, który stosujemy wiosną od początku fazy kwitnienia do fazy wykształcenia pierwszych łuszczyn ( BBCH 60-71) w dawce 0,8 – 1,0 l/ha w celu ograniczenia występowania chorób: czerń krzyżowych, zgnilizna twardzikowa. Jest to fungicyd o działaniu wgłębnym i układowym, do stosowania głównie zapobiegawczego oraz interwencyjnego.

Zobacz cały program ochrony rzepaku na stronie https://ciechagro.pl/pl/uprawy/rzepak

wstecz

Potrzebujesz
porady specjalisty?

Skontaktuj się z nami

Tel. 515 078 882