Porady eksperta

Zalety nawożenia dolistnego

Nawożenie mineralne wykonywane przed siewem lub po siewie rośliny uprawnej jest podstawowym zabiegiem agrotechnicznym i o jego konieczności chyba nie musimy nikomu przypominać. Stosowane nawozy zawierają głównie azot (N), potas (K), fosfor (P), siarkę (S) oraz magnez (Mg) w formach łatwo dostępnych dla roślin. Natomiast nawozy te nie dostarczają rośliną przyswajalnych form mikroskładników oraz nie pozwalają na szybką i interwencyjną aplikacje w momentach kluczowych dla roślin: w trakcie intensywnego wzrostu, w celu ograniczenia negatywnego wpływu czynników stresowych lub w warunkach zaobserwowania niedoboru.


Nawożenie dolistne polega na zastosowaniu składników pokarmowych (zarówno mikro- i makroelementów) bezpośrednio w miejscu zapotrzebowania – na liść lub inną część rośliny. Taki sposób aplikacji ogranicza konieczność pobrania składników pokarmowych przez korzenie i transport w „górę rośliny”, który może być ograniczany właściwościami danego pierwiastka lub niedoborem wody.


Nawożenie dolistne jest szczególnie istotne w przypadku tzw. pierwiastków niemobilnych w roślinie. Ich transport w obrębie roślin jest dość utrudniony, a objawy niedoboru widoczne są na młodych częściach - głównie liściach. Poprzez aplikację nawozów dolistnych możemy ograniczyć negatywny wpływ niedoboru takich mikroskładników jak bor (B), mangan (Mn), żelazo (Fe).


Nawozy dolistne w swoim składzie obok mikroskładników zawierają również makroskładniki (azot, potas, fosfor), których aplikacja w momencie zwiększonego zapotrzebowania wpływa korzystnie na wzrost i rozwój roślin. Dlatego też nawożenie dolistne powinno być nieodzownym elementem technologii uprawy – dostarczenie składników pokarmowych w miejscu zapotrzebowania w trakcie intensywnego wzrostu wpływa korzystnie na procesy zachodzące w roślinie, co umożliwia ochronę potencjału plonotwórczego odmiany. W przypadku odżywiania dolistnego powinniśmy kierować się zasadą „lepiej zapobiegać niż leczyć”, stąd też rekomendujemy dokarmianie dolistne podczas sezonu wegetacyjnego w kluczowych momentach dla kształtowania plonu roślin uprawnych.


Zaobserwowanie niedoboru składników pokarmowych jest jasnym sygnałem – brak mikro- lub makroskładnika w roślinie. Procesy fizjologiczne zostały zaburzone, co prawdopodobnie nie pozwoli w pełni wykorzystać potencjał plonotwórczy rośliny. W celu ograniczenia negatywnego oddziaływania niedoboru składników pokarmowych niezbędne jest przeprowadzenie nawożenia dolistnego.


Nawożenie dolistne, aby było efektywne, powinno dostarczać składniki pokarmowe w formie dostępnej dla roślin, czyli łatwo rozpuszczalnej w wodzie. Wysoką dostępność mikroskładników przy zmiennych warunkach środowiska uzyskuje się łącząc niektóre z nich z odpowiednimi substancjami chelatujacymi (np. DTPA, EDTA). Chelaty gwarantują dostępność składników pokarmowych oraz ułatwiają och pobieranie przez rośliny.

wstecz